اعتیاد یــك «بیمارى اجتماعی» است كه عوارض جسمى و روانى دارد و تا زمانى كه بـه علل گرایش «بیمار» توجه نشود، درمان جسمى و روانى فقط براى مدتى نتیجه‏ بخش خواهد بود

    یار بیا یار بیا   هجمه گلها چو به خارا رسید گل به گلستان بخارا رسید   رفتم رفتم برسم بر نخیل دانه بچینم بدهم بر سبیل   نَصْرٌ مِّن‌َ اللَّه‌ِ وَ فَتْح‌ٌ قَرِيب‌ وای بر هر چشم هزاران فریب   فربه شدم تا ک&#160

    افیونم و خشخاش،منم قاتل خاموش من ساقی نابودی و فریاد زنم نوش گر رستم دستان تو شوی باز حقیری در دام چو افتی،تو جوان یا که تو پیری اتش بزنم خرمن هر کس که توانم جزسوختن و دود دگر هیچ ندانم بر کودک تو رحم ن&

سلام و درود بر شما :به وبلاگ« معتادان گمنام شاعر »خوش آمدیدشاید بد نباشد در خصوص گذشته خودم چند سطری برایتان داشته باشمهر چند اینگونه مطالب خالی از لطف است و دیگر تکراریست :من در سال 1345 در مشهد بدنیا آمدم و در دوران راهنمایی بخاطر عدم آگاهی خانواده ام ، از تحصیل دست کشیدم و در یکی از چاپخانه های

اعتیاد یــك «بیمارى اجتماعی» است كه عوارض جسمى و روانى دارد و تا زمانى كه بـه علل گرایش «بیمار» توجه نشود، درمان جسمى و روانى فقط براى مدتى نتیجهu200f بخش خواهد بود

شام خلوت همیشه درد می کشم برای آبروی خویش بگیر شانه ی مرا بزن به تار موی خویش درون شام خلوتم بیا مرا نگاه کن بریز اشک دیده ام به جام یا سبوی خویش به دشت بی کرانه ام مراد من کجاست ، کو ؟ که دستگیری ام کند به آبراه و جوی خویش عبادتی که می کنم ز باور و یقین نیست تمام عادت است و بس مرا بخوان ب

تقدیم به مسافر خورشید و صدای تو که دریاست و کرانه امن نگاهت ، آرام همچو خواب عشق چه ارامشی دارد لحن هر موج نوای تو و شراره های کلامت تا ابدیت جاریست ای عاشق ای مسافر خورشید دژاکام صدای تو صدای عشق به ارامش است در خیال سبز هزاران بی قراروبی پناه ای مهربان دریای مهر تو دریایی و مه

گریبانم مکش سرهنگ,قلبم را مکن خون لگد بر من مزن سرباز،انسانم، از تو ممنون زمانی کوه بودم،زور بازو داشتم من نمیدادم،به خفت،این چنین رفتار،من تن تامل کن کمی،بابیکسی من کرده ام خوی خدایا،جا ندارم هیچ جا،حتی در این جوی اسیرم من ،گریبانم رها،دست مرا گیر به چنگ اعتیاد،از زندگانی گشته ام سیر دلم بشکسته و

طرح است که معتاد،ز کوچه ها جمع کنند, او را به قغس،ز دیدن کسان منع کنند، تا پرده فرو افتد و حق دریچه ای بگشاید زین قوم ستمدیده،کسان نفع کنند از بهبود یافته ( دلقک )

زندانی یکشنبه هر هفته به صد رنج ببینم پسرم رامن قامت او بینم و او،لاشه من،چشم ترم را من خسته ام از این صف زندان،پسرم کو؟بغضی که نهان گشته،به جان،چشم ترم کو تا چند کنم تکیه به دیوار،عصایم بشکستهتا کی نگهم بر در زندان،که به صدقفل ببسته پایم بخدا طاقت این راه ندارد،نفسی نیستجز بوسه تو،مادر غمدیده خ

سمت خودش برگرد ای مرد . . . این روزها غمگینی ازاین که افتاده ای دربستردرد تنهای تنهایی اسیری، درد بزرگی داری ای مرد! دنیای ما میدان غمهاست میدان آشوب وتباهی دلهای سیمانی وسنگی لعنت براین دنیای نامرد نفرین براین جادوی افیون بردست دردستان شیطان که اینگونه فرزندان مارا هردم به زخمی مبتلا کرد با

ای ﮐﻪ ﻫﻤﺪرد ﻣﻨﯽ , در ﭼﻨﮓ اﻓﯿﻮن درﺑﺪر کس ﻧﺪاری ﻫﻤﻨﻮا ، ﻏﯿﺮ از ﻏﻢ و ﭼﺸﻤﺎن ﺗﺮ ای ﮐﻪ ﻫﯿﺰم ﺷﺪ ﺗﻨﺖ در اﺗﺶ ﺑﯿﺪاد و دود هیچ دﺳﺘﯽ ﺑﻬﺮ ﯾﺎری ﺳﻮی دﺳﺘﺎﻧﺖ ﻧﺒﻮد ای ﻧﮕﺎه ﻣﻀﻄﺮب ، ﺗﺸﻮﯾﺶ ، ﺟﺎن ﭘﺮ زﺗﺐ بهر ﺗﻮ داﻧﻢ ﻧﺪارد ﻓﺮق رﻧﮓ روز و ﺷﺐ ای ﮐﻪ ﺟﺮﻣﺖ را ﻧﻤﯿﺪاﻧﯽ ز ﺗﻘﺪﯾﺮی ﭼﻨﯿﻦ مهر ﺑﺪﻧﺎﻣﯽ وﻧﻨﮕﺖ ﺧﻮرده اﯾﻨﺴﺎن ﺑﺮ ﺟﺒﯿﻦ ای ﮐﻪ ﺑ

به نام خدا توضیحاتی درباره شعر زیر نوآوری در شعر امروز این قطعه یا ( . . . . . . . ) که در سال 1390 سروده شده سبک جدیدی ست که مصرع دوم هر بیت با ردیف های دیگر تفاوت دارد و برای اولین بار توسط اینجانب سروده شد . امیدوارم که ادیبان و اساتید و تمامی عزیزان شعرناب بنده را درباره نوآوری در شعر امروز راهن

زمانیکه بخواهید وصیت نامه بنویسید متوجه خواهید شد تنها کسی که سهمی از داراییتان ندارد خودتان هستیدپس تا زنده هستید...نسبت به خود سخاوت داشته باشید

خانه ی فرهنگ سلام آقا یدالله من امروز عازم دشت آلاله های سوخته هستم قبل از رفتن این کاغذ را برایت نوشتم بده خاتون تا برایت بخواند از خانه ی امانی خداوند نگهداری کن شاید اگر قابل توفیق باشم به مرقد ملای رومی هم سری بزنم گلدانهای رنگارنگ حسن یوسف را قبل از هجوم قبیله ی زلیخا